|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 De muziekdocumentaire When the Road Bends moet het minder van de beelden dan van zijn soundtrack hebben. Maar die is dan ook behoorlijk aanstekelijk. |
|
|
| |
door: Phil van Tongeren |
|
| Login om jouw cijfer te geven |
|
ijf bands uit vier landen, alle bestaande uit Roma-zigeuners, trokken vijf jaar geleden onder de noemer ‘Gypsy Caravan’ door de VS, als het Europese en Aziatische antwoord op de Buena Vista Social Club. Regisseuse Jasmine Dellal legde niet alleen de tour vast, maar ook het speelplezier van de Roemenen, Macedoniërs, Indiërs en Spanjaarden, die hun concerten steevast besluiten met een gezamenlijke jamsessie.
Hoezeer ze ook van elkaar verschillen, de muzikanten zijn belast met de slechte reputatie van hun volk, en dat schept een band, in de Nederlandse én Engelse betekenis van het woord. De muziek, van Roemeense hoempa tot Spaanse flamenco, is opzwepend, en van de dansers is vooral die uit het Indiase gezelschap opmerkelijk. Geschminkt en gekleed als vrouw zwiert hij op zijn knieën over het toneel en dankzij een tot op de vloer neerhangende jurk lijkt het alsof de man het zonder benen moet stellen. Maar hoe goed bedoeld ook, When the Road Bends ruilt de ene mythe (‘Roma roven en moorden’) voor de andere in. Wanneer Dellal de Oost-Europese artiesten in hun natuurlijke habitat opzoekt, zien we hoe tussen pittoresk bouwvallige huisjes jong en oud eendrachtig musiceren, alsof armoe geen vat heeft op dit blije volkje. |
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
| |
 |
|
een rustige docu die met rustige muziek toch een goed en rustig verhaal kunnnen maken,de trailer heb ik al gezien en het lijk me toch een docu die goed bevalt.Een 8 |
|
|
| |
| |
crane
04 mei 2007
20:52
|
|
|
| |
|
| Log in om een reactie te plaatsen |
 |
|
|
|
|
omhoog  |
|
|
