|
|
|
| |
| |
 |
|
In Naissance des pieuvres (regiedebuut van Céline Sciamma) worstelt Marie met haar ontluikende seksuele gevoelens. Die zijn gericht op schoonzwemster Floriane, het mooiste meisje van de klas en populair bij alle jongens (en niet bij de meisjes). Floriane weet duidelijk nog niet waar haar voorkeur ligt. Maries vriendin Anne, die problemen heeft met haar gewicht, zorgt een beetje voor de vrolijke noot in de film. Het is een aardig drama dat echter nergens zo weet te imponeren als het vergelijkbare, Deense, Fucking Åmål. Die film laat veel meedogenlozer zien hoe kinderen op die leeftijd soms met elkaar om kunnen gaan. |
|
|
| |
| |
MJMTuijl
26 februari 2008
11:34
|
|
|
| |
|
| Log in om een reactie te plaatsen |
 |
 |
|
|
|
omhoog  |
|
|
Twee lelijke eendjes -een dikke en een dunne- en een bloedmooie zwaan, zo zou je de ‘inktvissen' (pieuvres) uit Naissance des Pieuvres ook kunnen omschrijven. 
at van die inktvissen slaat op de onder water trappelende benen van de schoonzwemsters die, met de zwaan als aanvoerster, regelmatig in de film zijn te zien. Maar het debuut van Céline Sciamma gaat eigenlijk over wat er gebeurt als pubermeisjes de volwassenheid naderen. De eerste, moeizame seksuele contacten, het gevoel er niet bij te horen, hartsvriendinnen die vreemden voor elkaar worden. Sciamma observeert het puberleed nuchter, indringend en met mededogen. 
