In Un Prophète komt de 19-jarige Malik (Tahar Rahim) in de gevangenis terecht. We weten niks van hem, maar de zeer indringende openingsscène vertelt genoeg: deze jongen heeft geen fijne jeugd gehad. Hersens heeft hij wel. Gretig omarmt hij de educatie die hem in het gevang wordt geboden, maar niet voor de juiste doeleinden, zo blijk al gauw. Malik maakt langzaam carrière tussen de tralies. Hij sluit zich aan bij de clan van de Corsicanen (onder leiding van ‘godfather' Niels Arestrup) die heer en meester is in het gebouw, maar haar positie bedreigt ziet door het aantal Arabieren dat in rap tempo binnenkomt. Opvallend is dat er nauwelijks Fransen in de film te zien zijn. Frankrijk staat erbij en kijkt ernaar terwijl criminelen de boel overnemen. Ze komen alleen in beeld als ouderwetse reclasserings-bureaucraten die niet in de gaten hebben dat ze falen.

Regisseur Audiard (hij schreef ook het script) schetst een weinig hoopvol beeld van de manier waarop Frankrijk de problemen met jonge Arabieren aanpakt. Malik radicaliseert al snel en zijn gewelddadige acties buiten het gevang (hij mag zo af en toe op verlof) en het bijna onaantastbare gevoel dat die hem geven, doen vrezen voor zijn verdere levensloop. Audiard bouwt de spanning subtiel op en besteedt veel tijd aan de psychologische ontwikkeling van zijn hoofdpersoon. Daarbij wordt hij geholpen door zijn fenomenale hoofdrolspeler wiens charisma het publiek lange tijd aan zijn zijde houdt. Un Prophète is een film die hard aankomt, en zeker tot discussies zal leiden. Maar ga die film zien, want de waarschuwing die dit drama uitdeelt, is er één die iedereen ter harte moet nemen.

De jonge Franse acteur Tahar Rahim brak in één keer door met zijn spectaculaire rol in Un Prophète. Tijd voor een nadere kennismaking.

De ...